W ostatni poniedziałek stycznia nasza szkolna innowacja skupiła się na przygotowaniu najpopularniejszego dania z makaronu. Spaghetti to nazwa długich cienkich nitek makaronu, ale także danie, które jest podawane z różnymi sosami. Długie cienkie nitki makaronowe są najbardziej rozpoznawalnym typem makaronu na całym świecie. Spaghetti jest daniem prostym do przyrządzenia i lubianym prawie przez każdego. Nic więc dziwnego, że posiada swoje święto. Dzień spaghetti obchodzony jest corocznie 4 stycznia.

Chociaż spaghetti jest kojarzone najczęściej z kuchnią włoską, to wiele wskazuje na to, że przybyło on do Włoch dzięki arabskim podróżnikom. Długi cienki makaron był łatwy i poręczny do przechowywania podczas podróży. W ten sposób spaghetti pojawiło się w Italii około IX wieku.

Rodzaje spaghetti:

• Spaghetti bolognese pochodzi z włoskiej Bolonii. Danie było znane już od czasów wczesnego średniowiecza, lecz w swojej klasycznej wersji nie zawierało pomidorów (ze względu na to, że dotarły one do Europy dopierow XVI wieku). Obecnie sos sporządza się z wielu rodzajów mięs (wołowiny, wieprzowiny, kiełbas i boczku) oraz marchwi, cebuli, selera, pietruszki, oliwy, pomidorów i czerwonego wina.
• Spaghetti Napoletana znane jako spaghetti Napoli jest uważane za prawdziwą klasykę kuchni włoskiej. Jest to jeden z najłatwiejszych do przygotowania sosów, a do tego mogą się nim cieszyć także wegetarianie, gdyż nie zawiera mięsa. Sos w swoim składzie zawiera pomidory, cebulę, czosnek, oliwę, czasami papryczkę chili. Udekorowany jest startym parmezanem i listkami bazylii.
• Spaghetti carbonara powstało w okolicy Rzymu, a za jego twórców uznaje się włoskich żołnierzy z czasów II wojny światowej. Przygotowali oni potrawę, mając ograniczony dostęp do produktów. Nazwa "carbonaro" z języka włoskiego oznacza "piec węglowy" i może mieć związek ze sposobem przygotowania dania. Sos jest przygotowany na bazie wędzonego boczku, parmezanu, sera pecorino, żółtek i oliwy. Podsmażony boczek jest mieszany z roztrzepanymi żółtkami jaj, serem i przyprawami.
• Spaghetti puttanesca biło rekordy popularności w latach 60. XX wieku. W Neapolu i okolicach do tego dania nie dodaje się filecików anchois, zaś w rejonie Rzymu są one podstawowym składnikiem sosu. Do sosu dodaje się także pomidory, oliwki, cebulę, czosnek i kapary i łączy się z regionalnymi dodatkami. Całość jest podkreślana przez pietruszkę, oregano albo świeżą bazylię. Spaghetti nie posypuje się serem, gdyż łączenie ryb i owoców morza z twardym serem jest we Włoszech źle odbierane.
• Spaghetti vongole to specjał kuchni Neapolitańskiej. Kluczowymi składnikami tego dania są świeże i starannie oczyszczone małże vongole,które naturalnie występują w Morzu Śródziemnym. Małże gotuje się przez kilka minut, następnie smaży na oliwie z oliwek z dodatkiem czosnku i pietruszki. Na samym końcu dodaje się płyn powstały z gotowanych małży i przyprawia do smaku solą i pieprzem. W niektórych regionach Włoch można spróbować spaghetti vongole z sosem pomidorowym.

Pierwsza odsłona styczniowej innowacji to święto popcornu. Popcorn jest słowem pochodzącym z języka angielskiego. Jest to słowo, które powstało od wyrażenia "popped corn" co oznacza "wystrzelona kukurydza".

Klasyczny popcorn powstaje poprzez prażenie kukurydzy z dodatkiem niewielkiej ilości oleju lub masła. Popcorn słony jest dodatkowo solony.

Współczesny popcorn to produkt pochodzący z Ameryki. Chociaż kukurydzę uprawiano od 10 tysięcy lat na terenie dzisiejszego Meksyku. Pozostałości popcornu odkryto w grobowcach i jaskiniach datowanych na 4 tysiące lat!

Okazuje się, że popcorn jest źródłem między innymi błonnika, przeciwutleniaczy i minerałów, które wspomagają funkcjonowanie organizmu. Ważne jest odpowiednie przygotowanie przekąski (na oleju

słonecznikowym lub oliwie z oliwek). Warto zrezygnować z soli.

Najwięcej popcornu spożywamy w kinie. To właśnie w tym miejscu ta przekąska zyskała na popularności!

 I tak właśnie uczniowie Korczaka świętowały ten dzień. Film i popcorn to idealny zestaw i świetna zabawa.

Dzień tego przysmaku śniadaniowego przypada na 7 marca. W naszej szkole obchodziliśmy to święto 10 marca. Płatki zostały odkryte przez Braci Kellogg. Historia firmy głosi, że pewnej nocy w 1898 roku bracia przygotowywali

porcję pszennego ciasta, ale zostali wezwani na jakieś spotkanie i zapomnieli o nim. Ciasto sfermentowało, a kiedy zostało cieniutko rozwałkowane i upieczone, powstały smaczne, chrupiące płaty, które łatwo dały się połamać na kawałki. Przez kilka kolejnych lat Will Kellogg dalej eksperymentował z przepisem – odkrył, że jeszcze bardziej chrupiące od pszennych są płatki kukurydziane.

         Płatki śniadaniowe to szybkie i zdrowe śniadanie. Dostarczają dużo składników odżywczych i witamin. Jedni jedzą je z mlekiem inni z jogurtem. Można dodać do nich swoje ulubione owoce.

Wiele firm oferuje różne rodzaje płatków, lecz posiadają one dużo cukru i tłuszczu. Staraj się kupować te, które są najmniej przetworzone. Cynamonowe kwadraciki, miodowe kółeczka, czekoladowe kulki czy poduszeczki, zwykłe kukurydziane. Każdy znajdzie coś dla siebie.

Dla Nas na drugie śniadanie przygotowali je uczniowie z Branżowej Szkoły. Julka, Ania i Daria poczęstowały wszystkich uczniów i nauczycieli życząc SMACZNEGO!.

Luty dla naszej szkolnej innowacji to dzień pizzy. Chyba nie ma nikogo kto jej nie lubi. Pizza to potrawa kuchni włoskiej, która jest znana na całym świecie.

Jest to płaski placek ciasta drożdżowego, posmarowany sosem pomidorowym, posypany serem, ziołami i innymi dodatkami. Pizza wypiekana jest w piecu i podawana najczęściej na ciepło. Święto tego okrągłego placka obchodzimy od 2017 roku, odkąd pizza neapolitańska uzyskała status niematerialnego dziedzictwa ludzkości UNESCO.

Pierwsze pizzerie powstały w XVIII wieku w Neapolu. Ciekawostką jest fakt, że pomidory sprowadzono do Włoch z Ameryki.

Rodzaje pizzy:

• Calzone -Pizza w kształcie dużego pieroga. Połowę placka smaruje się sosem pomidorowym, a następnie układa mozzarellę, szynkę, zioła i oliwki. Całość przykrywa się drugą połową placka i zawija dokładnie brzegi.
• Chicago-style pizza - Chrupiąca pizza pieczona w głębokim naczyniu. Posiada charakterystyczne wysokie brzegi, grube cisto i dużo sosu pomidorowego. Dla wielu ten rodzaj pizzy wyglądem przypomina tatrę.
• Pizza sycylijska - W przeciwieństwie do tradycyjnych włoskich pizz ta jest kwadratowa i przygotowywana jest na grubym, puszystym cieście. Obowiązkowym dodatkiem są czarne oliwki.
• Pizza neapolitańska - Pizza neapolitańska jest od 2010 roku wyrobem tradycyjnym. Pizzę przyrządza się z pomidorów San Marzano oraz mozzarelli di Bufala Campana z dodatkiem liści bazylii. Całość skrapiana jest oliwą z oliwek.
• Bianca - Uwielbiana we Włoszech, w Polsce mało popularna pizza. Jej nazwa oznacza białą pizzę. Zamiast sosu pomidorowego, jak zazwyczaj, w przypadku tej pizzy sos ma biały kolor. Jest on przygotowywany najczęściej na bazie mleka. W Rzymie tą samą nazwą określa się zapieczony chleb z dodatkiem oliwy i soli. Według niektórych przepisach powinno dodawać się do niej liście rozmarynu.
• French bread - Popularna we Francji wersja pizzy przygotowywana na chlebie. Bochenek kroi się wzdłuż, smaruje sosem pomidorowym, a następnie układa ser i inne dodatki. Najczęściej jest to pepperoni lub inna szynka. Bardzo podobna wersja jest dostępna również w Niemczech. Flammkuchen przygotowuje się na bazie ciasta chlebowego z dodatkiem boczku i cebuli, a w niektórych przypadkach także sera. Flammkuchen obowiązkowo podaje się na drewnianej desce.

Najwięcej pizzy zjadają Amerykanie. W USA co sekundę spożywa się około 350 kawałków pizzy. Co roku sprzedaje się tam pizzę o wartości 38 miliardów dolarów.

Pizza zmienia się w zależności od regionu i preferencji konsumentów. Jednak nieważne jak wygląda i z czego jest zrobiona – ważne, aby jej jedzenie zawsze dawało taką samą radość i przyjemność. A jaka jest twoja ulubiona pizza?

Cieniutkie jak pergamin i delikatnie chrupiące na brzegach – naleśniki obchodzą swój dzień 2 lutego. Naleśniki należą do najbardziej popularnych dań ze względu na łatwość ich przygotowania i wiele możliwości przyrządzenia – przypadną więc do gustu zarówno miłośnikom słodkości, jak i osobom lubiącym wytrawne potrawy. Aby je wykonać potrzebne są tylko jajka, mąka i mleko. Cienkie placuszki znane były prawdopodobnie już w starożytnej Grecji, a każda przejmująca je kultura modyfikowała nieco recepturę. Pierwszy zachowany przepis na crespes – danie przypominające współczesne naleśniki – pochodzi z francuskiej książki kucharskiej z 1540 roku. Według niego placki należało smażyć na klarowanym maśle, a ciasto przygotowywano z mąki, białego wina i białek. Mleko zastąpiło wino w naleśnikach dopiero w XIX wieku. W tym samym okresie danie stało się bardziej popularne i zaczęło przypominać współczesne placki, a przepisy na nie pojawiły się w wielu książkach kucharskich – zarówno na te w wersji słodkiej, jak i na słono. Dziś przyrządzamy je na różne sposoby – można do nich dodać słodki ser i rodzynki, Nutellę, ulubiony dżem lub owoce, bądź szpinak, mięso czy kapustę z grzybami. Baza, czyli samo ciasto, powstaje jednak z tych samych składników, a więc mleka, mąki i jajek. Aby naleśniki były delikatniejsze, można dodać nieco wody gazowanej. Tak przygotowane ciasto rozlewamy na dobrze rozgrzanej i natłuszczonej patelni, a po chwili odwracamy na drugą stronę. Z tym daniem poradzą więc sobie na pewno nawet początkujący kucharze.

A jak można świętować Dzień Naleśnika w Polsce? Oczywiście przygotowując to danie w domu. Sposobów na ich przyrządzenie jest mnóstwo, można więc zdecydować się na swoją ulubioną wersję lub poszukać inspiracji i spróbować naleśników w wydaniu, jakiego nie mieliśmy okazji kosztować nigdy wcześniej.

Grudzień to miesiąc związany i kojarzący się ze świętami. Odliczamy każdy dzień i czekamy najpierw na Mikołajki, później na Wigilię i Boże Narodzenie. I dlatego na jeden z grudniowych tematów innowacji- wybraliśmy dzień ryby. W święta w Naszych domach ryba ma wiele wcieleń i rodzajów. Zupa rybna, ryba w pomidorze, ryba po grecku, tradycyjny smażony karp, śledź w oleju czy śmietanie. Ryba to temat „morze”. Każdy ma swoją ulubioną wersję. Ryby mają liczne właściwości zdrowotne i wartości odżywcze. Ze względu na ogromną wartość odżywczą ryby powinny trafiać na nasz stół co najmniej 2-3 razy w tygodniu. To właśnie wielonienasycone kwasy tłuszczowe z rodziny omega-3 są największym skarbem ryb. Ryby zawierają także liczne witaminy i składniki mineralne. Ilość witamin w rybach zależy od zawartości tłuszczu. Na naszym szkolnym stole pojawiła się ulubiona dziecięca postać ryb. Ryba z frytkami, a dokładnie paluszki rybne. Danie było „palce lizać”.